2009 is me een jaar geweest !
Hoe kon ik weten dat de laatste blog die ik in april schreef (Balans) zou voorspellen waar ik me dit jaar moest op focussen – in balans blijven.
Het was niet zozeer hetgeen rondom me gebeurde, maar vooral wat er met mij aan de hand was. Mijn innerlijke wereld werd herhaaldelijk overhoop gehaald op een manier die ik nooit voor mogelijk achtte.
Zoals velen van jullie, heb ik de voorbije jaar veel moeten loslaten. Niet dat we dat de laatste jaren niet deden, maar deze keer was het definitiever.
Als je je afvraagt waarom we zoveel loslieten is het omdat dit de manier is waarop we tot de essentie van ons eigen ik komen. Door datgene die niet echt een onderdeel van onszelf is, of ons niet ondersteunt, los te laten, creëren we de mogelijkheid om dwars door de illusies in ons leven te kijken. Wat we van anderen leerden en ons eigen maakten hebben we afgeschud. Ook wat we dachten dat echt was, maar eigenlijk gedachtepatronen waren die we gevormd hadden zodat we konden omgaan met ons dagelijks leven en onze ervaringen. We lieten ook vrienden, partners en familie achterwege die niet dezelfde richting wilden inslaan.
Sommigen onder ons moesten diep graven. Wij moesten onze hoop en dromen laten vallen, waarvoor wij hier zijn loslaten, en zelfs ons bestaan hier op aarde in twijfel trekken. Dit alles met als doel om tot op het bot te gaan, zodat we konden zien waar we heen wilden vanuit een zuiver standpunt. We waren niet langer verblind door de illusies die er ons van weerhielden onze eigen sterkte te zien en te zijn. Stap voor stap ontdekten we onze schoonheid, onze passies, onze liefde en onze verbinding met anderen.
En het was hard werken! Ik dacht dat ik wist hoe het voelde om uitgeput, klaar en leeg te zijn, maar dit jaar heeft nieuwe betekenissen gegeven aan die woorden! Net toen ik er van overtuigd was dat ik mijn limiet had bereikt, kwam ik er achter dat ik toch in staat was mijn grenzen nog een beetje te verleggen.
Wat blijft er van ons over?
We hebben het raamwerk, de structuur om terug op te bouwen. We hebben de fundamenten waarop we datgene kunnen creëren wat we toch zo lang probeerden. Maar deze keer is het gebaseerd op wat echt is, en niet de illusies uit het verleden.
Nochtans, voor we met de heropbouw starten, hebben enkele van ons vast een pauze nodig. Misschien moeten we eerst onze batterijen opladen of uittesten of het juiste tijdstip er al werkelijk is. Ons geloof is misschien zozeer aan het wankelen gebracht dat we dit eerst rust moeten gunnen zodat er stabiliteit komt.
Neem tijd voor jezelf om op adem te komen, om rustig te gaan zitten en stil te staan bij datgene dat aan het licht gekomen is, of alle beetjes van jezelf bij mekaar te rapen en je goed werk waarderen.
En nieuw jaar en decennium staat voor ons. Er is ook en nieuwe energie. Alles wat we wisten en ervaren hebben bestaat niet meer. We zijn in het nieuwe – nieuwe gedachten, gevoelens, perspectieven en wijzen van aanpakken. Dit jaar en de komende jaren gaan we leren met deze nieuwe manier van zijn om te gaan. We zijn er! Dit is wat we zo lang voor gewerkt en gewacht hebben.
Wat ik met ieder van jullie wil delen is de intentie van geluk en gezondheid, wijsheid en weelde, oneindige liefde en dankbaarheid. Wees vrijgevig met jezelf je verdient het!
